Gemeente van Jezus Christus,

Als ik denk aan mijn middelbare schooltijd dan komen er onmiddellijk de figuren van leraren en leraressen  tevoorschijn. Ik denk dat u dat ook hebt. Een leraar geschiedenis die zo ontzettend mooi verhalen kon vertellen. Ik zelf heb goede herinneringen aan een lerares Nederlands. Ik zie de bezieling en het enthousiasme van die vrouw nog zo voor me. En ik weet ook dat het effect had en dat ik plezier had in het vak en liefde opdeed voor de gedichten waar zij zo enthousiast over vertelde.

Onderwijs, en dat weten we allemaal,  is meer dan een ‘inhoud’ die moet worden overgedragen, het gaat ook om de band die je hebt met docent. Het maakt uit van wie je les krijgt. Met hoeveel liefde zij of hij dat doet en welke relatie je met hem of haar ontwikkelt.

Bij Jezus en zijn leerlingen is ook die band zo belangrijk. Natuurlijk, het gaat ook om de inhoud van de woorden van Jezus, maar die band is minstens zo belangrijk. En als Jezus weet dat hij zal gaan sterven dan bidt hij niet alleen dat de leerlingen door zullen gaan en zijn leer in de praktijk zullen brengen en verspreiden, maar ook dat de band tussen hem en de leerlingen bewaard zal blijven. Hij bidt: laat hen met mij verbonden blijven. Laat hen verbonden blijven met mij op dezelfde manier als ik met u verbonden ben geweest in heel mijn leven. Jezus zegt: wat ik met God heb, dat hij zo dichtbij mij is, dat ik zo nauw met God verbonden ben, ook al zie ik hem niet, zo’n zelfde band wil ik ook met jullie hebben, als ik straks wegga. 

In ons geloof gaat het niet alleen om een leer, om woorden, om wijsheid. Maar het gaat ook om een band met Jezus en met God. Het gaat om verbondenheid, om dicht bij hen zijn. Daarom houden we niet alleen preken in de kerk waarin de voorganger uitlegt hoe het allemaal in elkaar zit, maar we bidden ook, we zoeken contact. We delen brood en wijn als middelen om ons met Jezus te verbinden en verbinden ons ook met Jezus in de doop.  Het is allemaal verbinding, communicatie.

Die verbinding moet er ook onder de leerlingen onderling zijn. ‘Laat hen allen één zijn’, bidt Jezus. Hij zegt: ‘net zo als God en ik een band hebben, zo moeten jullie onder elkaar een band hebben. Zo innig, zo nauw, en ook: van dezelfde kwaliteit. Met een zelfde liefde, met een zelfde barmhartigheid, met een zelfde verbondenheid op leven en dood.  Eenheid in de kerk is niet in de eerste plaats iets organisatorisch, het is een hechte verbondenheid van christenen van elkaar in liefde en barmhartigheid en is tegelijkertijd een hechte verbondenheid met Jezus en met God.

Jezus vertelt over liefde die blijft stromen tussen hem en de Vader en ons. Dat we, als we in liefde leven, ons nimmer verweesd zullen voelen.

Verweesd voelen. Dat is het thema van vandaag. Aan tafel bereidt Jezus zijn leerlingen er op voor. En hij belooft ze de trooster en de helper die hen er doorheen helpt en op de been zet. Ja het is belangrijk dat we helpers hebben die ons geestelijke veerkracht schenken.

Dat doet me denken aan een bezoek aan het Anne Frankhuis enkele jaren geleden. Het is merkwaardig hoe anderhalf uur in de rij staan om binnen te komen, als sneeuw voor de zon verdwijnen als je de video bekijkt van Hanneli Goslar, een vriendin van Anne. 

Anne denkt in 1943 als zij in het achterhuis zit dat Hanneli al door de nazi’s is vermoord. Ze ontmoeten elkaar weer, voor het laatst, in Bergen-Belsen.

Het is 1945 als Hanneli en Anne opgesloten zijn in het concentratiekamp in verschillende barakken. Het lukt hen aan het prikkeldraad ’s avonds met elkaar te spreken. Door het stro tussen hen in kunnen ze elkaar niet zien. Anne vertelt huilend dat ze het koud heeft, bijna niets te eten krijgt en kaal geschoren is. Ook denkt ze dat ze geen ouders meer heeft en haar zus Margot is op dat moment al ernstig ziek.

Hanneli zegt in de video: Dat was niet de Anne die ik gekend heb. Het was een gebroken meisje. Ik denk dat als Anne toen had geweten dat haar vader nog leefde dan had ze meer kracht gehad om te overleven. 

Die gebrokenheid van Anne was de peilloze verweesdheid van haar. 

Jezus houdt zijn leerlingen een spiegel van hun toekomst voor: ze zullen lijden, verdriet hebben en huilen staat er in hoofdstuk 16. 

Overdenking zondag 16 mei 2021, Dhr. Hessel Hansma

Het gedeelte waaruit we lazen heeft ook wel het hogepriesterlijke gebed. Jezus wil met dit gebed de leerlingen veerkracht meegeven. Hij bidt om eenheid. Hij, Jezus doet dat in een tijd dat er veel spanningen zijn die mensen uit elkaar drijven. Spanningen tussen joden en heidenen. 

Net zoals vandaag de oplaaiende spanningen tussen bevolkingsgroepen in Israël. Johannes de evangelist, de schrijver, verlangt naar eenheid. Ook wij verlangen naar eenheid, vaak meer dan  we vermoeden. Soms kan het zijn dat je na lange tijd iemand spreekt waarmee het een tijd niet boterde. En achteraf merk je dan dat het je ziel goed doet. Eenheid geeft heelheid.

 

Eenheid is iets anders dan uniformiteit. Dat is eenheidsworst, dat is allemaal gelijk. Eenheid is juist de heelheid van de verschillen laten bestaan, ze bewaren en ze weten te waarderen. Dat gebeurt als je de verscheidenheid van volkeren en culturen die ons land rijk is ziet als meewaarde. Niet als een bedreiging, maar als een kans om van elkaar te leren.

Volgens mij gaan de woorden van Jezus niet over een toestand, maar gaan de woorden van Jezus over een beweging.

Je zou kunnen zeggen dat er vier instanties zijn: de Vader, de Zoon, de leerlingen en de wereld. De wereld is waar alles gescheiden is, alles op zichzelf en tegen elkaar. Geen eenheid dus, juist het tegenover gestelde. Er gaapt een afgrond tussen Gods eeuwige eenheid en de wereld van de oneindige verdeeldheden.

Maar met de zending van de Zoon zet de Vader de beweging in om die afgrond te overbruggen. Ze vullen elkaar aan  en daar blijft het niet bij. Want de leerlingen krijgen de opdracht om de wereld één te maken. De wereld vervullen met de ongedeelde liefde van God.

Dus als Jezus weg is gegaan blijven de leerlingen niet als wezen achter, maar met de belofte dat ze met Pinksteren zullen volstromen van liefde voor alles wat is. Dat we ons zo voorbereiden op de komst van de Heilige Geest. 

Het gaat Jezus erom dat we verder kunnen. Dat we veerkracht bezitten van de geest. Het is eigenlijk ook een hart onder te riem steken. Opdat we ons verbonden weten met Hem , met de Vader en met elkaar. Dan is er eenheid in God en door God.

Amen. 

Eerstvolgende viering

  • Viering Jacobuskerk, 28 nov 2021 10:00 uur 1e Advent. Reserveren van een zitplaats via de knop "dienst bijwonen" op deze website. Online te beluisteren via kerkomroep.nl

Dienst bijwonen? Hier reserveren!

Download de Collecte App

qr cvk