Zondag 28 februari 2021, Ds. Lambers-Niers

Thema: De hemel op èerde? 

Gemiente van oeze Heer Jezus Christus, dreum ie der wel es van, hoe het weden zal as de hemel op èerde kommen is? Hoe het weden zal as God zien keuninkriek overal warkelijkheid worden is? 

Mangs ervaar wij daor al een bittie van, van zo’n hemelse toestand. Bevobbeld aj veur het eerst verliefd bint, weet ie nog, hoe of dat was? Ie ziet de hiele wereld dan deur een roze bril. Of aj pappe of mamme worden bint. 

Zo’n nei, klein mèensie brengt je hillemaol de kop op hol. Even worj dan uut de warkelijkheid van alledag uuttild. 

 

Zo bint der in het leven van ieder mèense van die momenten te bedenken, dat het net is, of alles anders worden is. Nou huuft dat niet aaid van die grote gebeurtenissen te weden. Ok in het klein kuj nou en dan de hemel op èerde ervaren. Zoas aj een slim stoere tied hebt, en opiens giet joe een licht op, waordeur aj ziet hoe aj wieder kunt. Wat vuul ie joe dan een stuk lichter!

De hemel op èerde, volk, as oes dat overkomp, dan wil wij dat gevuul geern zo lang meugelijk vastholden. Want wij weet mar al te goed: zukke geweldig mooie momenten blieft niet. Al te gauw worj dan weer met beide bienen op de grond zet, midden in de warkelijkheid van alledag.

De evangelielezing van vanmorgen giet over de hemel op èerde. Wat is der an de hand: Jezus hef zien leerlingen uutlegd dat Hij lieden giet en zölfs uut de tied komp. De leerlingen begriept daor hillemaol niks van. Veural Petrus, toch aaltied al haantje de veurste, wil der niks over heuren. 

Dan vrag Jezus heur, wie hij volgens heur is. Ze zegt: Johannes de Deuper, of Elia, of de Messias. 

Zes dagen daornao, lees wij, nemp Jezus drie van zien leerlingen met, een barg op. 

Het bint drie leerlingen van het eerste uur: Petrus, Jakobus en Johannes. 

Zes dagen daornao, dat betekent: op de zeuvende dag. Op de dag van de volheid, de heilige dag. Met dizze woorden mak de evangelist Marcus oes dudelijk, gemiente, dat der wat slim bijzunders te gebeuren stiet. 

Op de zeuvende dag: Dat döt denken an het verhaal van Mozes en hoe hij de Tien Geboden, of Tien Woorden kreeg. 

Toen hij tiedens de reis van Israël deur het onlaand de barg Sinaï opgung um daor de Heer te ontmoeten, lag der zes dagen lang een grote wolk over de barg hen. Je kun niks zien van wat de rop de barg gebeurde. Op de zeuvende dag weurd God zien grootheid, zien heiligheid, an Mozes openbaard. 

Op de zeuvende dag giet Jezus met de leerlingen de barg op. Op die dag ziet zij veur het eerst wie Jezus warkelijk is. Want op die barg, welke het is weet wij niet, en mart daor giet het ja ok niet um, op die barg gebeurt der wat as ze nog nooit eerder zien hebt. Jezus verandert hillemaol. Van een gewoon mèense verandert hij in een hemelse gestalte. Veraldereerd staot ze te kieken. Ze weet gewoonweg niet wat heur overkomp. Ze weet niet hoe af ze der met an moet. 

 

Gemiente, op die barg wordt de leerlingen de toekomst toond. Met eigen ogen ziet ze, wie de Heer warkelijk is. De Heer, wie zien lieden wij dizze weken in de karke gedenkt, hij is op die barg te zien in volle hemelse glorie. Gien wonder, dat Petrus dit bield vast holden wil, en tenten bouwen wil. 

Petrus, hij denkt dat het èende van de tied begunnen is. Hij hef ja aaltied leerd dat, as de Messias, als de gezalfde van de Heer namens God komp um zien keuninkriek te stichten, dat dan eerst Elia komp. En wie zöt hij op de barg bij jezus? Juustem, Elia en ok Mozes. Twee mèensen van wie hij wet, dat ze God zölf zien hebt. 

Mozes hef God zien op de Sinaï en Elia hef ok op een barg, op de Horeb, God zien. 

Beide manlu hebt God ontmoet, op een moment dat het volk Israël in een uutzichtloze situatie verkeerde. 

In Mozes zien jaoren waren ze uut Egypte trökken, op weg naor het Beloofde Land. Mar het volk was in die tied nog niet bepaald ien geheel. Bij het groepie jeuden dat uut Egypte vortgaon was, hadden zuch deur de jaoren hen andere groepies ansleuten. Veural nomaden, rondtrekkende veeboeren, die een land, dat overstroomt van melk en hunnig, wel wat leek. 

In het onlaand, waoras haost niet te leven is, hef Israël leerd een volk te worden. Um precies te weden: God zien volk. Mar umdat dat volk op dat moment nog een ongeregelde bedoening was, had het verlet van regels, zodat elk wus, waoras hij of zij zuch an te holden had. Het volk had het verbond met God neudig, anders zul der niks van terecht kommen.

In de tied van Elia, gung het opnei barre slecht met Israël. De mieste mèensen hadden God de rug toedrèeid en leupen afgoden achternao. Veural Baäl, die zien weurd as god van de vruchtbaarheid, was populair. Nou was der in het land iene die dat ongeleuflijk handig anfieterde. 

Dat was Izebel, de vrouw van keuning Achab. Zij had de baälscultus metneumen naor Israël, toen zij met Achab trouwde. Zij gaf het veurbield hoe het niet mus. Achab vund dat allemaol prima. 

Mar Elia niet, Hij treedt tegen Izebel op, met het gevolg, dat hij zien leven niet meer zeker is. De soldaoten van Izebel doet der alles an um hum te pakken te kriegen. 

Op het lest giet Elia naor de barg Horeb. Op die barg ontmoet hij God. Even is hij ontkommen an het gevaor, even is hij lös van de harde warkelijkheid van alledag. Even is hij in de hemel, dicht bij de Heer van zien leven. 

Elia, hij hef het gevuul, of de hiele wereld tegen hum is, en of alle wark dat hij veur God daon hef, totaol gien resultaat hef. Mar God hef niks an deserteurs en daorum wordt Elia weerumstuurd.

Gemiente, van beide profeten, van Mozes en Elia , is nooit een graf vunden. Beiden bint deur God wegneumen uut dit leven en op neumen in zien heerlijkheid. 

Met dizze twee manlu, Mozes en Elia, is Jezus an het praoten, daor op die barg. Jezus, wie zien lichaam ok zomar vort was op de morgen van Paosen. 

Mar Petrus en Jakobus en Johannes die hebt daor op dat moment nog gien idee van. Wat zij ziet is: de hemel op èerde. Dan komp der een wolk en uut die wolk zeg een stem: ‘Dizzend is mien Zeun waoras ik slim van hold, naor hum moej luustern! 

Dan is de wolk vort en bint ok Mozes en Elia nargens meer te zien. Allén Jezus is nog over. Hij, die zoveul meer is as Mozes en Elia bij mekaar. Hij zeg de leerlingen dat ze niet praoten mugt over wat ze zien hebt. Pas as hij opstaon is uut de dood, dan mugt ze het wieder vertellen. 

En de leerlingen? Ach, zij heurt wel, wat Jezus tegen heur zeg, mar begriepen kunt ze het niet. Hoe kunt ze het ok begriepen. Ze vraogt zuch dan ok af, wat Jezus toch bedoelt met dit opstaon uut de dood. 

Gemiente van oeze Heer Jezus Christus, De leerlingen vreugen zuch af, wat Jezus toch bedoelen zul met het opstaon uut de dood. Die vraog mug ok wij oes, as karke, as lichaam van Christus, stellen. Moet wij oes stellen. 

In de liedenstied gedenk wij het lieden en starven van de Heer. In de evangelielezing van vanmorgen wordt dat feitelijk allén een bittie anstipt. De naodruk lig op de verheelrijking. Op Jezus zien goddelijke status. 

Nou zulden de leerlingen moed hebben kunnen putten uut Jezus zien woorden, tenminste, as ze der wat van begrepen hadden. Mar ze hebt het niet begrepen. Zij wussen ja niet dat de Heer, naodat hij uut de tied kommen was, opstaon zul uut de dood. Hoewel, hij hef het heur wel van te veuren zegd. Mar deur de anklacht tegen Jezus en alles wat daor bij kwam raakt ze glad in de biester. Ze ziet gewoonweg gien toekomst meer. Het liekt wel, of Jezus heur alles veur niks leerd hef. 

Ok ze leerlingen van het eerste uur die met west bint de barg op end ie Jezus zien verheerlijking met eigen ogen zien hebt, bint dat, as het der op an komp,. Allemaol vergeten. 

Nou is vanmorgen de vraog: zulden wij het begrepen hebben, wat Jezus bedoelde met de opstanding uut de dood?

Kiek, gemiente, veur oes is het ja veul makkelijker as veur de leerlingen, wij kent de geschiedenis. Wij weet dat het Paosen worden is. Zunder Paosen zul het starven van Jezus het èende weden. Punt uut. God zien plan met de wereld mislukt. Daor liekt het wel vake op. 

Misschien moew daorbij es goed naor oeszölf kieken. Want hoe komp het toch, dat wij oes as karke en ok as individuele christenen zo vaak gedraagt asof der hillemaol gien Paosen bestiet? Naotuurlijk heb wij muite met de liedensweg die Jezus gaon is en ok met zien starven. Dat zal ok wel zo blieven. Want laow eerlijk weden: wat begriep wij der warkelijk van?  Wat moew der met, met dat lieden en starven? Waorum was dat neudig? 

Is het um oeze zunden um zien va genoegdoening te verschaffen? Jezus as zundebok? Of mus hij starven as symbool van de haat die der in de wereld is? Dat het kruus op Golgotha daor stiet as een uutroepteken: kiek toch es, wat mèensen mekaar andoet?  En Jezus wol nog wel de hemel op èerde brengen. 

O, kan best weden daw der wel wat van begriept, mar het hillemaol snappen, nee, dat zal niet gaon. 

En dat, gemiente, mak geleuven best moeilijk. Wij vertrouwt oes leven toe an een God die aw nooit hillemaol kennen zult. Feitelijk best griezelig. 

Petrus wol het bield van de verheerlijkte Heer vastholden. Op zuch hillemaol niet verkeerd. Mar wel verkeerd was de manier waorop hij dat wol. Hij mus nog leren wat wij ok aal weer vanneis leren moet: God lat zuch niet vastleggen, niet vangen in een bield. Want God lat zuch kennen op verschillende manieren. 

Overal waor mèensen in zien naam een stukkie hemel op èerde brengen wilt, daor is hij der bij, ok al herken wij hum dan niet metien. Want ie dachten toch niet, dat hij zien volk echt in de steek leut?  

De hemel op èerde, wat het mar vast overal zo wied, gemiente. Zo nou en dan zie wij der wat van. Niet aaltied en overal, mar nou en dan, hiel evenpies. 

Evenpies word wij alvast optild, uut alle ellende en pien van de wereld, van het leven. Kostbare momenten bint dat. Gien wonder, daw dat even vastholden wilt, koestern wilt, daw daor zunig op bint. 

Het bint die momenten die oes anfietert um oes leven in God zien Giest te gaon, um de weg te gaon naor zien Keuninkriek: de hemel op èerde. Amen.

Eerstvolgende viering

Actie Kerkbalans

Download de Collecte App

qr cvk