Vredeszondag 2020

Jesaja 2: 1-5

Galaten 3: 26-29

Overdenking

Lieve mensen van God,

1) Onrust en onvrede

Ik weet niet hoe het u is vergaan, maar ik vond het een hele vreemde vredesweek dit jaar.

Terwijl we het dorp vol hadden hangen met gekleurde vredesvlaggen

terwijl de kinderen een vredesboom plantten bij het hertenkamp en wij met tien mensen een mooie vredeswandeling hielden 

waren we in ons land eigenlijk méér bezig met de tweede golf Corona die over ons land spoelt.

Ja zelfs in Rolde zijn nu de eerste gevallen bekend. 

Ik werd er onrustig van.

Helemaal omdat er ook zoveel andere mensen in de rest van de wereld door dat virus getroffen worden.

En ondertussen gaan de wereldproblemen gewoon door:

Loekasjenko laat zich gewoon tot president van Wit-Rusland beëdigen,

Syrië gaat door met grootschalige martelingen

en China bouwt aan gruwelijke interneringskampen voor de Oeigoeren.

Dan komt dat liedje van Daniël Lohues wel extra binnen:

‘hou der nou toch eens mee op in vredesnaam!’

 

Waarom houden jullie er nou niet eens mee op?

Waarom, heren en dames politici, presidenten, Twitteraars, houden jullie nou eens op met die harde, insinuerende taal, 

waarin de goede bedoelingen van de mede-politici en beleidsmakers verdacht worden gemaakt?

Hou der nou toch eens mee op en bouw mee aan de vrede!

En o wat is die droom van Jesaja nog ver weg:

de dag dat alle volkeren zullen zeggen: 

‘ja, we laten ons gezeggen door het onderricht van de Heer,

we leggen de wapens neer en laten die omsmeden tot ploegscharen

zodat er brood is voor iedereen

zodat niemand meer weet wat oorlog is

en iedereen genoeg brood heeft

en mag leven in het licht!’

2) Verschillen

Midden in deze onrustige wereld vieren wij de vredesweek.

Volgens vredesbeweging PAX heeft vrede alles te maken met verbinding.

Verbinding met andere mensen.

Daarom is dat woord het steeds terugkerende woord in de thematieken van de vredesweek.

Vorig jaar was het “Vrede verbindt over grenzen”

Nu is het thema: Vrede verbindt het verschil”.

De nadruk ligt dus nu op het omgaan met verschillen.

Op dat gebied zie ik twee bewegingen: een positieve en negatieve.

Aan de ene kant zijn er mensen die zeggen dat er  wereldwijd aantoonbaar meer aanvaarding van diversiteit.

Dat heeft het Sociaal Cultureel Planburo bijvoorbeeld laten zien in een onderzoek in 2017.

Aan de andere kant zien we ook een verharding in de maatschappij.

Boeren, mensen van Viruswaarheid, mensen met gele hesjes uiten hun onvrede

Politici bestoken elkaar met vuile taal i.p.v. een integere dialoog te voeren.

Racisme en antisemistisme en homohaat zijn bezig met een come-back.

Die twee bewegingen zien we ook in de Corona-tijd.

Mensen gaan elkaar meer helpen, maar aan de andere kant kruipen ze ook meer in hun schulp.

We leven in een spannende tijd dus.

Reden genoeg om over vrede na te denken en die ook te vieren!

Vorige week zondag hadden we de zinnige zondagavond met Dion van Berg van Pax.

We kwamen een paar keer terug bij de vraag:

waar gaat het nu mis?

Waarom kunnen mensen niet leven met verschillen?

waarom trekken mensen zich terug in hun hok, hun mening, hun partij, hun gelijk?

De cartoon op de voorkant van de liturgie van Len Munnik drukt dat eenvoudig uit:

waarom kunnen wij mensen onze klep niet openen

elkaar de hand reiken

en spreken in de taal van de regenboog?

Waarom is dat zo moeilijk?

In vredesnaam…

De filosofe Hans Alma geeft als reden hiervoor dat mensen zich niet geborgen weten.

Mensen zijn vaak bang en onzeker.

Door gebrek aan zelfrespect, door hun omstandigheden, door gebrek aan liefde, noem maar op.

Ze hebben geen vrede in zichzelf, 

door de druk in de maatschappij, door een niet opgevulde leegte in hun ziel, door hun problemen.

Daardoor trekken ze zich terug in hun huis, hun gelijk, hun schulp, hun bubbel.

Ze voelen zich niet meer verbonden, getroost, gedragen.

Ze zien niet meer wat hen verbindt met andere mensen: het mens-zijn, het goede, de natuur.

Het zijn katten in het nauw die rare sprongen gaan maken.

Op de zinnige zondagavond was een man uit Rolde aanwezig.

Hij bleek een Dutchbatter te zijn geweest in Srebrenica.

Hij kende Dion van den Berg van vredesbeweging Pax.

En hij vertelde dat hij -ondanks zijn grote meningsverschil met PAX en de opvattingen van Dion-

zich toch verbonden voelde met Dion als mens.

En dat kwam omdat ze met elkaar in gesprek waren geraakt.

Het mens-zijn en het goede dat ze beide zochten verbond hen met elkaar.

Een groot applaus was zijn deel.

3) Galaten 3

Ook religie kan een verbindende rol spelen in deze wereld, aldus filosoof Hans Alma

Ook al komt het tegendeel jammer genoeg ook weer vaak voor.

Dat verbindende element zien we heel mooi terug in het bijbelgedeelte van vandaag.

daarin spreekt Paulus tot de kersverse christelijke gemeente in Galatië.

Ook daar blijken verschillende kampen te ontstaan,

tussen joodse en Griekse christenen bijvoorbeeld.

In zijn brief roept Paulus op tot het verbinden geloof van en in Jezus.

Jezus geloofde in de eenheid van mensen,

omdat zij allen kinderen van God zijn.

God, die hij zijn Vader noemde.

Jezus geloofde in die eenheid.

En als wij ons aansluiten bij Jezus en ons met Hem omkleden,

sluiten we ons ook aan bij dat geloof in de eenheid van alle mensen.

Je bent niet meer eerst jood, of Griek, of slaaf of vrije, of man of vrouw,

maar je bent eerst: kind van God.

Dat was een radicale opvatting in die tijd, 

Een tijd waarin de verschillen tussen jood en Griek, man en vrouw en slaaf en vrije heel groot waren.

Een eenvoudige maar krachtige boodschap: in Jezus zijn wij allen kinderen van God.

Paulus doet er nog een schepje bovenop en tilt dat geloof helemaal over de tijd heen,

terug naar Abraham bij wie het allemaal begon.

Abraham, aan wie werd beloofd: in jou zullen ALLE volkeren gezegend worden.

Paulus is een ingewikkelde schrijver die het heeft over de belofte aan Abraham, aan de wet die daarna kwam en vervolgens over Jezus die die wet overtrof met zijn genade.

Daar zou ik een aparte preek over moeten houden.

Maar de kern is nu dat we in Christus niet alleen met elkaar verbonden zijn,

maar ook met Abraham, de man van de belofte:

in jou zullen alle volkeren gezegend worden.

4) Wijzelf

Dat zijn grote theologische lijnen door heel de bijbel heen.

Ze komen er op neer dat wij in Jezus beseffen dat wij kinderen van het Licht zijn.

Kinderen van God.

En dat onze naaste dat ook is, ook al is die nog zo verschillend, nog zo anders.

In heel deze ingewikkelde wereld 

met zoveel kleuren en verschillen

mag dit de boodschap zijn op deze vredeszondag:

wij zijn nakomelingen van Abraham,

één in Jezus Christtus,

mensen die leven in het Licht van de Heer, zoals Jesaja droomt,

kinderen van God.

Dit diepe besef maakt ons vrij van onszelf,

geeft ons de kracht om onze dozen te openen en elkaar de hand te reiken

om te spreken in de taal van de regenboog.

Zo kunnen wij de vrede uitstralen in ons leven

en wordt ook in ons de wereld gezegend!

zo moge het zijn 

            

Eerstvolgende viering

Actie Kerkbalans

Download de Collecte App

qr cvk